Onlayn ictimai-siyasi qəzet
Musavat.com xəbər verir ki, Avropa İttifaqı Şurası Ermənistan üçün Avropa Sülh Fondu çərçivəsində 20 milyon avro həcmində yeni hərbi yardım paketi ayırdığını açıqlayıb. Qərara əsasən, bu vəsait Ermənistan Silahlı Qüvvələrinin maddi-texniki təminatının gücləndirilməsinə, xüsusilə “mülki əhalinin böhran və fövqəladə hallarda müdafiəsi”nə yönəldiləcək. Bununla yanaşı, rəsmi sənəddə bildirilir ki, yardım Ermənistan ordusunun gələcəkdə beynəlxalq hərbi missiyalarda, o cümlədən Aİ-nin əməliyyatlarında iştirak imkanlarını artıracaq.
Beləliklə, bu qərardan sonra Aİ-nin Avropa Sülh Fondu xətti ilə Ermənistana ayırdığı ümumi vəsait 30 milyon avroya çatır. Brüssel bu addımı Ermənistanla “ümumi dəyərlərə əsaslanan tərəfdaşlıq”, Cənubi Qafqazda “sülh, sabitlik və rifahın təşviqi” ilə əsaslandırır.
Lakin bu qərar regionda ciddi suallar doğurur və Aİ-nin açıq-aşkar ikili standartlar siyasətini bir daha gündəmə gətirir.
Əvvəla, Cənubi Qafqazda son onilliklərin əsas hərbi eskalasiyasının məhz Ermənistanın işğalçı siyasəti nəticəsində baş verdiyi faktı Aİ tərəfindən faktiki olaraq nəzərə alınmır. Ermənistan uzun illər Azərbaycan ərazilərini işğal altında saxlayıb, beynəlxalq hüququ pozub, BMT Təhlükəsizlik Şurasının qətnamələrini icra etməyib. İndi isə məğlub olmuş və hərbi-siyasi iflasa uğramış tərəfin “müdafiə adı altında” silahlandırılması Brüsselin sülh ritorikası ilə açıq ziddiyyət təşkil edir.
İkinci mühüm məqam ondan ibarətdir ki, Aİ Ermənistanı məhz kimə qarşı və nə üçün silahlandırdığını açıq demir. Regionda Ermənistan üçün real hərbi təhdid mövcud deyil. Azərbaycan rəsmi şəkildə müharibəni bitirdiyini, sülh müqaviləsi təklif etdiyini və ərazi iddiası olmadığını bəyan edib. Bu halda Ermənistan ordusunun maddi-texniki imkanlarının artırılması hansı ssenariyə hesablanır? Bu sual Brüsselin açıqlamalarında cavabsız qalır.
Üçüncüsü, Aİ-nin “mülki əhalinin müdafiəsi” arqumenti də inandırıcı görünmür. Ermənistanın mülki əhalisi üçün təhlükə yaradan əsas faktor regiondakı revanşist çağırışlar, silahlanma yarışı və sülh prosesinin ləngidilməsidir. Aİ isə məhz bu riskləri artıran tərəfə maliyyə və hərbi dəstək göstərməklə paradoksal vəziyyət yaradır.
Daha diqqətçəkən məqam Aİ-nin bu addımı Avropa Sülh Fondu adı altında atmasıdır. Sülh adı ilə bir ölkənin silahlı qüvvələrinin gücləndirilməsi, üstəlik bu ölkənin yaxın keçmişdə regional müharibənin əsas tərəflərindən biri olması Brüsselin terminoloji manipulyasiyasını açıq şəkildə nümayiş etdirir. Bu fondun əvvəlki qərarları da göstərir ki, Aİ “sülh” anlayışını geosiyasi maraqlarına uyğun elastik şəkildə şərh edir.
Azərbaycan kontekstində isə bu qərar Aİ-nin balanslı vasitəçi imicinə ciddi zərbə vurur. Bir tərəfdən Brüssel Bakıdan sülh, sabitlik və beynəlxalq hüquqa hörmət tələb edir, digər tərəfdən isə həmin hüququ illərlə pozmuş Ermənistanı maliyyə və hərbi resurslarla dəstəkləyir. Bu yanaşma nə etimad yaradır, nə də regionda uzunmüddətli sabitliyə xidmət edir.
Nəticə etibarilə, Aİ-nin Ermənistana hərbi yardım paketi Cənubi Qafqazda sülhü möhkəmləndirmir, əksinə, revanşist illüziyaları qidalandırır və təhlükəli presedent yaradır. Brüsselin “ümumi dəyərlər” və “sülh” ritorikası isə real addımlarla uzlaşmadığı üçün getdikcə daha çox ikili standart siyasəti kimi qəbul olunur.
Bu qərar bir daha göstərir ki, Aİ regionda həqiqi sülh tərəfdaşı olmaq istəyirsə, selektiv yanaşmadan imtina etməli, işğalçı keçmişi və real təhlükəsizlik balansını nəzərə alan obyektiv siyasət yürütməlidir. Əks halda “sülh fondu” adı altında silahlandırma Cənubi Qafqaz üçün yeni risklərdən başqa bir şey vəd etmir.
Musavat.com
04 Iyun 2026
03 Iyun 2026
ŞƏRHLƏRŞƏRH YAZ