Onlayn ictimai-siyasi qəzet
Azərbaycan BU TƏLƏYƏ düşməyəcək!
ABŞ-dəki “kölgə kəşfiyyatı” kimi tanınan “Stratfor” analitik mərkəzinin Güney Qafqazla bağlı yeni təhlilində bəzi ziddiyyətli məqamlar yer alıb. Hesabatda öncə bildirilir ki, bu ilin üçüncü rübündə, yəni, 7 iyun seçkilərindən sonra İrəvan qərbyönlü siyasətini davam etdirəcək, Azərbaycan və Türkiyə ilə münasibətlərin normallaşdırılmasına çalışacaq.
Lakin daha sonra yeni parlamentdə hakim partiyanın 2/3 konstitusion çoxluğa malik olmaması əsas götürülərək vurğulanır ki, Nikol Paşinyan bu səbəblə böyük ehtimalla, konstitusiyaya dəyişikliyi ilə bağlı Bakının məlum tələbini yerinə yetirməyəcək.
“Cənubi Qafqazda Rusiyanın zəifləyən təsirindən yararlanmağa çalışan Türkiyə isə vəziyyətdən istifadə etməyə çalışaraq, Azərbaycanı Paşinyanın yenilənmiş mandatını sülh sazişinin imzalanması yönündə irəliləyiş üçün fürsət kimi qiymətləndirməsinə təşviq edə bilər. Eyni zamanda, Ermənistan Konstitusiyasına dəyişiklik edilməsi tələbinin daha sonrakı mərhələyə saxlanılması da mümkün görünür”, - mərkəz analitikləri qeyd edib...
Amma Paşinyan hökumətinin əlində alternativ variant var. Bu da odur ki, referendum haqda qanuna görə, tərəfdarlarının 300 min imzasını toplamaqla o, referendum prosesinə start verə bilər. Görəsən “Stratfor” analitiklərinin bu qanunverici normadan xəbəri yoxmu? Bu nədir, vicdanlı yanlış, yoxsa?
HAŞİYƏ: Ermənistan qanunlarına görə, 50 min səs toplandıqdan sonra layihə parlamentə təqdim olunur. Əgər parlament dəstəkləməzsə, təşəbbüskarlar 60 gün ərzində 300 min imza toplamaqla məcburi referendum təşkil etmək hüququ qazanırlar. O halda parlamentin və hökumətin icazə hüququ itir.
Üstəgəl, yeni parlamentdə təşəbbüsə “yaşıl işıq” yandırmaq üçün hakim partiyaya cəmi 6 əlavə deputat səsi lazımdır. Müxalif düşərgədən (xüsusın də biznes dairələrinə bağlı şəxslərdən) 6 deputatla anlaşmaq hakim partiya üçün çətinlik törətməz. Qısacası, hər iki variant aktualdır və hər hansı bəhanəyə yer qalmır...
O ayrı məsələ ki, Nikol Paşinyan referendumda ümumi seçicilərin ən azı, 50%-inin iştirakına nail olmalı, onların da yarıdan çoxu yeni (50%+1) konstitusiyaya “hə” deməlidir. Özü də bu rəqəm (“hə” deyənlər) ölkə üzrə ümumi seçicilərin dörddə birindən (25%) az olmamalıdır. Bu da 600 mindən bir az çox edir (7 iyun seçkilərində hakim partiya bundan da çox səs toplayıb).
Çətindir, amma tamamilə mümkündür. Bunun üçün isə cəmiyyətdə təbliğat işləri gücləndirlməlidir. Ancaq bu erməni tərəfinin problemi...
Bütün hallarda Bakının prinsipial mövqeyi dəyişməz qalır: Azərbaycan ona rəsmən ərazi iddiasını davam etdirən bir ölkə ilə, üstəlik, qonşu ölkə ilə heç nə olmayıbmış kimi, sülh müqaviləsini imzalayıb normal əlaqələr qura bilməz. Bu, elementar məntiqdən uzaqdır. Axı kim zəmanət verə bilər ki, Azərbaycan və Türkiyə hesabına iqtisadi cəhətcə güclənən Ermənistan günün birində indiki konstitusiyanı əsas götürüb Azərbaycana qarşı təzədən ərazi iddiası ilə bağlı axmaq planlar qurmayacaq?
Bakı bu tələyə düşməyəcək! Biz bu problemi hər hansı şəkildə gələcək nəsillərə saxlaya bilmərik. O üzdən də Azərbaycan bunca bəla-müsibətlərdən sonra Nikol Paşinyan hakimiyyəti ilə deyil, erməni xalqı ilə sülh anlaşması imzalamaq niyyətindədir. Elə bir sənəd ki, bütün zamanlar və iqtidarlar üçün keçərli olsun. Bu, bizim ana südü qədər halal haqqımız...
Zahid SƏFƏROĞLU 
XƏBƏR LENTİ
30 Iyun 2026
ŞƏRHLƏRŞƏRH YAZ